/* BURADAN */ /* BURAYA */

HAKKIMDA




(16.07.1949 - .............)



 
Yukardaki doğum tarihini anam şöyle anlatır ; "Zemheri ayında doğdun sen. Gazeller toplanıyordu.. Yılını ne bileyim ben a oğul...". - Ama Anacığım Nüfusumda doğum ayı Temmuz. Nasıl oluyor bu... "Zemheri" aylarından çok sonra değil mi?  -Bilmem. Baban o Soğuklarda ilçeye gidip yazdıramamış, bahara bırakmıştır.

 Akla yakın olan da bu açıklamadır. Dolayısıyla 1948 yılı Sonbahar Mevsimi, Ekim-Kasım -Aralık aylarından birinde doğduğum kesin. İç Anadoluda Ağaçlar yapraklarını genellikle Ekim Sonu  ile Kasım  ayı ortalarında  dökerler. İşte Sevgili Anamın "Akıl Takvimi"  doğum tarihimi böyle işaretlemiş oluyor.

 24-26 kişiden oluşan bir büyük Ataerkil aile idik. Dedem Aslan Aslan, Selanik-Kesriye(Kastoria)-Jerveni (AgiosAntonios) Köyünde 1874 yılında doğmuş.Küçük yaşta yetim kalmış. Amcalarının yanında büyümüş. 1924 yılında Lozan Antlaşması gereğince Yunanistanla Yapılan Büyük nüfus Değişiminde (mübadelede) Balkanlarlardan Anadoluya Muhacir olarak gelmişler...

Babam Kemal Aslan, Geldiği zamanı şöyle anlatır. "4 yaşında idim geldiğimde. doğduğum evi hayal meyal hatırlıyorum. Bir gemiye bindirdiler bizi. 3-4 ay sonra ulaştık buraya, çok sıkıntı çektik,aç kaldık, ne para ne de yiyecek vardı." der.

 Üç Amcam, bir de halam var. Evdekileri tanımaya başladığım 3-4 yaşlarımda 22 kişilik  kalabalık bir aile idik. En büyük Amcam Arif 7 kişi, Muhittin Amcam 4, Babam (Biz) 5, Selim Amcam 4 ve Dedem 2 kişi olmak üzere Tam 22 kişi. Selim amcamın evi ayrı idi sadece yatmaya giderdi oraya. Halam Başka köyde idi. En yakın komşularımız Dedemin Amcası Salih  ve  çocuklarıydı.

 Yemek zamanı, Büyük odaya  kocaman bir tahta sofra kurulur, hepimiz sığmadığımız için bir kısmımız ikinci küçük bir sofraya otururduk. Sofra hazırlanması uzun sürdüğünde Biz aynı yaşlardaki çocuklar, Duvara Yaslanan Daire biçimindeki sofranın arkasına saklanmaya veya sürünerek geçmeye çalışırdık.  Duvara yaslı sofrayı devirmemizden korkan büyüklerimizden bazen gülerek, bazen de azarlayarak fırça yerdik. Ağabeyim Esat, Ömer, Necdet hemen hemen aynı yaşlarda olup aramızda  1.5-2 yaş farkı vardı.
Yakup, Ramazan, Havva, Makbule, Sebahat, Arif Amcamın Çocuklarıydı. Onlar büyük olduğu için iş üretmek zorundaydılar. çocukluk yapmalarına izin yoktu. Habibe ve Ömer Muhittin amcamın çocuklarıydı. Bizden büyükler sofranın hazırlanmasına katkıda bulunurken biz  küçükler sofra altında veya arkasında sürünerek oynardık.

 1956 yılında o kocaman aile klan aile ortamından çekirdek aile ortamına geçmeye karar verdi ve evlerini, sofralarını,işlerini, keselerini ayırdılar. ama evler birbirine duvar duvara yapışık...

Kardeş iken herkes birbirine komşu oldu. Dedem, Muhittin Amcamın yanında kaldı.

 
Ben ilkokula 1956 yılının eylülünde başladım. Okul evimizin bitişiğinde ve üst kısmındaydı. Merdivenlerden evin damına,oradan da yarısı yıkılmış bir duvarı aşarak okulun bahçesine girdik babamla. Okul müdürü Hasan Yazıcı. odasına girdik. Kaydımı yaptılar. Okul Müdürü çok sevecen biriydi.birinci sınıfı okutuyordu. Alfabede meşhur bir metin vardı, "Baba bana bal al." Bu cümleyi (metni) kavratmak için Masaya beyaz bir örtü,üstünde bal peteği olan bir tabak ve çatal vardı. Okul müdürü ve hanımı birlikte hazırlamışlardı masayı ve ben bu aile görüntüsü içinde yaparak-yaşayarak uygulayarak "BABA BANA BAL AL" cümlesini okumaya, söylemeye, yazmaya çalışıyordum. Bu benim hiç unutamadığım ilkokul anılarımdan biridir.
İlkokulu 1961 dersyılı sonunda bitirdim. Öğretmenim saffet Özbakır. Beni Öğretmen okulu sınavlarına hazırladı. Girdiğim yazılı sınavda da mümeyyiz olarak bulundu. Beni hayata hazırlayan biri olarak Öğretmenimi, her zaman sevgi ve saygıyla anıyorum. İvriz ilköğretmen okulu sözlü sınavını da kazanarak okula girmeyi hakettiğimin müjdesini de Dağda, Döven üstünde harman sürerken yine öğretmenimden aldım.
 Öğretmen okulunu 7 yılda bitirerek, 30 ağustos 1968 tarihinde öğretmen olarak Hacıbektaş-Aşağıbarak köyünde göreve başladım.  23-mayıs/10-Eylül/1969  aralığında er öğretmen olarak İsparta'da askerliğimi yaptım. çekilen kura ile Diyarbakır-Kulp-hamzalı nahiyesinde 2 yıl süre ile çalıştım. 4.Eylül.1971 'de Evlendim. Sonrasında Nevşehir-kozaklı-Küllüce Köyünde göreve başladım. 4.7.1972 yılında Kızım Dilek Doğdu.Aynı günlerde Ürgüp-Taşkınpaşa (Damsa) köyüne tayinim çıktı. Damsadaki  2. yılımda oğlum M.Kemal Doğdu. 1975 Ekim 'inde doğduğum Cemil Köyünde çalışmaya başladım. 8 yıl burada çalıştım.

        1983 Ders yılı başında Gülşehir Yalıntaş(Taşdeller) köyünde sürgün olarak bir yıl çalıştıktan sonra Ankara ili Kırıkkale ilçesi Bahşılı köyünde bir ders yılı, daha sonra 50.yıl ilköğretim okulunda 2 yıl, Gürler ilköğretim okulunda da 2 yıl olmak üzere ilçe olarak gittiğim kırıkkale'den il olduktan sonra ayrıldım. Üniversitede okuyan kızımın yanında olmak için Tayinim İzmir ili, Bornova ilçesi, Çimentaş ilköğretim okuluna  Yapıldı. Akabinde Yıldırım Beyazıt ilköğretim okulunda 1.sınıftan başlayıp 5.yılın 2.dönemi başladığı gün Emekli Oldum.

         Şu anda Bornova Atatürk Mahallesinde emekliliğin tadını çıkarmaya çalışıyorum. En büyük meşguliyetim Bilgisayar olduğu için zamanın çoğunu Evimde ve bilgisayarımın başında geçiriyorum.